Okusam Hep Okusam #8: Serenad

Okuduğum kitaplar hakkında yorumlarımı yazabildiğim, merak ettiğim kitaplar hakkında yazılanları takip edebildiğim, kitap seçiminde bana yol gösteren, uzun zamandır da üyesi olduğum kendi halinde bir site var: www.birkitapokudum.com

Hakkında uzun uzun yazacağım kitaplar da, www.birkitapokudum.com'a yorum gireceğim kitaplar da iyice birikti bu ara ama yine de www.birkitapokudum.com'a önceleri girdiğim kitap yorumlarını burda yayınlamaya devam ediyorum. Umarım nacizane yorumlarım kitap seçimlerinizde faydalı oluyordur. İşte sıradaki kitap, sanırım ilk kez de olumsuz bir yorum:

Serenad - Zülfü Livaneli (Yorum tarihi: Ağustos 2011)
 

bununla iki oldu (leyla'nın evi'ni okumuştum daha önce), aynı hatayı üçüncü kez yapmam daha da livaneli okumam dedirtmiştir. nerdeyse 500 sayfalık kitabı dergi karıştırır hızda okudum; başkahraman hanım kızımız bizi karşısına oturtmuş (karşılıklı oturmuşuz sohbet ediyoruz benzetmesi bile yapamıyorum çünkü zorla oturtturulmuşum dinliyorum hissiyatını üzerimden atamıyorum), olan biteni başından geçeni anlatıyor, arada da başka konulara girip bir paragrafla da olsa o konudaki genel görüşünü bize sunuyor, hem anlattığı öyküde inandırıcılık bulamıyorum hem de "şimdi bu anlattığının konuyla ne ilgisi var" diye sorguluyorum ama cevap da alamıyorum ve bu beni çok rahatsız ediyor. akla bir fikir gelmiş, değişik bir kurgu oluşturulmaya çalışılmış, belki samimi olunmak istenmiş ama nacizane fikrim akla gelen ne varsa yazılmış ve yayınlanmış.