Bazen yapılacak, yetiştirilecek tonla iş olur; zaman kısıtlı, hatta acımasızdır; hem cimri hem hızlıdır saatler. Bazense yapacak hiçbir şey bulamaz insan; tüm dünya işleri tükenmiş gibidir. Üstelik zaman da, yanından geçebileceğimiz kadar yer olmadığı için merdivenleri çıkmasını sabırla beklememiz gereken yaşlı bir teyze gibidir. İki durumdan da hazzetmeyiz haliyle. Ben mesela, dar zamanlardan hiç hoşlanmam; alelacele yapılan işlerde, ayaküstü edilen sohbetlerde içime sinmeyen bir şey vardır hep. Geniş zamanlar gerekir bana. Böyle söyleyince, az önce bahsettiğim "merdivenleri çıkmasını sabırla beklememiz gereken yaşlı teyze" tadındaki vakitleri sevdiğimi düşünebilirsiniz; ama aklında her daim uzun bir yapılacaklar listesi olan ben, böyle vakitlerde de öyle bir tıkanırım ki aklıma yapabileceğim hiçbir şey gelmez, zerre kadar bile. Bu da sinir bozucudur, çok sinir bozucudur hem de.
Bir de bu iki hazzedilmeyen, sinir bozucu, çelişkili durumun çok kısa bir süre zarfında arka arkaya yaşandığını düşünün. Ne kadar saçma, ne kadar abuk; sizce de öyle değil mi? Ama gelin görün ki, budur hayatın ta kendisi! Siz de tanıştığınıza memnun oldunuz sanki!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder