Geçenlerde arka arkaya iki kitap tanıtım/değerlendirme yazısına denk geldim. İkisi de düzenli takip ettiğim web sayfalarında olduğu ve ikisi de aynı kitaptan bahsettiği, üstelik kitap son zamanlardaki en büyük derdim üzerine bir şeyler söylediği için yazıları göz ardı edemedim.
Kitabın konusu erteleme, kitabın tam adı da Erteleme Sanatı: Oyalanma, Savsaklama ve Kaytarma Rehberi*. Kitap, Stanford Üniversitesi'nde felsefe profesörü olan John Perry'nin yaklaşık yirmi yıl önce kaleme aldığı bir makalesinin zaman içinde genişletilmiş ve geliştirilmiş versiyonu. Yerinde tespitler, yazarın kendi hayatından eğlenceli anekdotlar ve mütevazi tavsiyelerle zenginleştirilmiş.
Öncelikle şunu sorgulamak gerek: Erteleyen biri miyim? Kendimi bu konuda nicedir sorguladığım ve zaten bildiğim cevap beni evde dalga dalga depresyon denizlerinde işte ise çeşitli stres seviyelerinde bir aşağı bir yukarı atıp tuttuğu için; Amerikan dizilerinde gördüğümüz usülle demek isterim ki: "Merhaba, benim adım X ve ben bir erteleyiciyim." "Merhaba X!"
Bu kitapla birlikte öğrenmiş oluyorum ki, erteleyiciden öte ben bir "sistematik erteleyici" imişim. Sistematik erteleyici nasıl oluyor derseniz buyrun:
Öncelikle şunu sorgulamak gerek: Erteleyen biri miyim? Kendimi bu konuda nicedir sorguladığım ve zaten bildiğim cevap beni evde dalga dalga depresyon denizlerinde işte ise çeşitli stres seviyelerinde bir aşağı bir yukarı atıp tuttuğu için; Amerikan dizilerinde gördüğümüz usülle demek isterim ki: "Merhaba, benim adım X ve ben bir erteleyiciyim." "Merhaba X!"
Bu kitapla birlikte öğrenmiş oluyorum ki, erteleyiciden öte ben bir "sistematik erteleyici" imişim. Sistematik erteleyici nasıl oluyor derseniz buyrun:
"Tüm erteleyiciler, yapmaları gereken işleri savsaklarlar. Sistematik erteleme bu olumsuz kişisel özelliği kendi lehinize çevirme sanatıdır. Buradaki anafikir, ertelemenin kesinlikle hiçbir şey yapmamak anlamına gelmediğidir. Erteleyen insanların hiçbir şey yapmaması nadiren görülen bir şeydir; bahçecilik veya kurşunkalem açmak ya da ilk fırsat bulduklarında dosyalarını nasıl yeniden düzenleyeceklerini gösteren şemalar hazırlamak gibi daha az yararlı işler yaparlar. Erteleyen insan bunları neden yapar? Daha önemli şeyleri yapmaktan kaçınmanın bir yolu olduğu için yapar. Erteleyicinin tek yapması gereken kurşunkalem açmak olsa, dünyada hiçbir güç ona bu işi yaptıramazdı. Erteleyen insan, zor ve önemli görevleri vaktinde yerine getirmek için motive edilebilir; yeter ki, bu görevler daha önemli şeyleri yapmamanın bahanesi olsun.”
Bu tanımlamayı anlayıp kendimde fazlasıyla belirti tespit ettikten sonra "Ben bu kitabı daha fazla depresyona gireyim diye mi aldım?" sorusu beynimde dönmeye başlamıştı ki; yazar duruma yeniden el koyarak sistematik ertelemenin bir sanat olduğunu, bazı püf noktalarla bunun depresyon, utanç ve başarısızlık hissine kaynaklık eden bir zaaftan faydasını görebileceğimiz ve sahip olmaktan mutluluk bile duyabileceğimiz bir stratejiye dönüştürülebileceğini anlatıyor.
Yapılacaklar kadar yapılmayacaklar listeleri hazırlamak, gözümüzde büyüdüğü için ertelediğimiz işleri daha küçük ve baş edilebilir parçalara ayırmak, (onlar erteleyicileri fazlasıyla sinir bozucu bulsalar, erteleyiciler de onları disiplin manyağı olarak görseler de) ertelemeyen insanlarla birlikte çalışmak, ertelenen bazı işlerin zaman içinde hükmünü kaybederek yapılacaklar listesinden kendiliğinden düşmesini beklemek gibi hem işe yarayabilecek hem de kesinlikle yaramayacak püf noktaları ile bu sanat dalında yol kat etmek mümkün gibi gözüküyor.
Ertelemelerim konusunda kendime o kadar yüklenmemem gerektiğini biliyorum ama bununla nasıl baş edebileceğim konusunda bu kitap bana yardım etti sanırım, en azından kendimi daha iyi hissediyorum. Kitabı yukarıda bahsettiğim yazıları okuyup keşfettikten kısa bir süre sonra sipariş verdiğim, gelir gelmez de okuyup bir günde bitirdiğim için ayrıca gururluyum (Çünkü ben asla bir günde kitap bitirmem). Hatta bazı şeyler değişsin diye kitaptaki birkaç öneriyi uygulamaya koydum bile. İşe yarayıp yaramadığını ise zaman içinde göreceğiz.
* Erteleme Sanatı: Oyalanma, Savsaklama ve Kaytarma Rehberi, John Perry, Sel Yayıncılık
Yapılacaklar kadar yapılmayacaklar listeleri hazırlamak, gözümüzde büyüdüğü için ertelediğimiz işleri daha küçük ve baş edilebilir parçalara ayırmak, (onlar erteleyicileri fazlasıyla sinir bozucu bulsalar, erteleyiciler de onları disiplin manyağı olarak görseler de) ertelemeyen insanlarla birlikte çalışmak, ertelenen bazı işlerin zaman içinde hükmünü kaybederek yapılacaklar listesinden kendiliğinden düşmesini beklemek gibi hem işe yarayabilecek hem de kesinlikle yaramayacak püf noktaları ile bu sanat dalında yol kat etmek mümkün gibi gözüküyor.
Ertelemelerim konusunda kendime o kadar yüklenmemem gerektiğini biliyorum ama bununla nasıl baş edebileceğim konusunda bu kitap bana yardım etti sanırım, en azından kendimi daha iyi hissediyorum. Kitabı yukarıda bahsettiğim yazıları okuyup keşfettikten kısa bir süre sonra sipariş verdiğim, gelir gelmez de okuyup bir günde bitirdiğim için ayrıca gururluyum (Çünkü ben asla bir günde kitap bitirmem). Hatta bazı şeyler değişsin diye kitaptaki birkaç öneriyi uygulamaya koydum bile. İşe yarayıp yaramadığını ise zaman içinde göreceğiz.
* Erteleme Sanatı: Oyalanma, Savsaklama ve Kaytarma Rehberi, John Perry, Sel Yayıncılık
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder