İnsanoğlu ne fena bir mahlukat. Nasıl bu kadar berbat olunabilir. Bu kadar kokuşmuş, bu kadar leş. Gün günden kötüye gidiyor ve her taşın altından insanoğlu çıkıyor. Basit hesaplarıyla, ayak oyunlarıyla, köylü kurnazlıklarıyla, art niyetleriyle her yerde insanoğlunun utanılası izleri.
Ulaşabildiğim ve ulaşamadığım insanlar.
Bana bulaşan ve bulaşamayan insanlar.
Bana ya da bir başkasına kötülüğü dokunan, bunu bile isteye yapan, yaptığından keyif alan insanlar.
Size çok küfür, çok beddua, çok ah biriktirdim.
Bazen tutamıyorum kendimi, saydırıyorum nerdeyim, yanımda kim var, kim anlar, kim haber uçurur umursamadan.
Bazen de döner gelir belası beni bulur diye çıkarmıyorum ağzımdan kötü laf.
Ama en azından şunu ağız dolusu söylemek istiyorum: Kötüsünüz ya! Kötü insanlarsınız siz.
Gün gelecek, hak eden birinizin yüzüne de söyleyeceğim bunu, kendimi biliyorum. Umarım o anki afallamanız, kendinizi kötü hissetmeye dönüşür. Yaptıklarınızdan bir parça utanırsınız. Belki bir şey değişmez ne benim ne başkasının hayatında, ama bir nebze hafifler belki dünya.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder